Kredyt frankowy powszechnie uznawany jest za kredyt udzielony przez bank i spłacany przez kredytobiorcę we franku szwajcarskim (CHF), co wypełnia definicję kredytu walutowego. Jednakże, tysiące tzw. frankowiczów nie spłaca kredytów walutowych, a kredyty waloryzowane, wśród których należy wyróżnić ich dwa rodzaje: kredyt indeksowany i kredyt denominowany.
Bank udzielając kredytu indeksowanego zobowiązuje się oddać do dyspozycji kredytobiorcy kwotę wyrażoną w złotówkach. Jednakże, po jej wypłaceniu bank przelicza kwotę kapitału po kursie kupna waluty obcej i od tego momentu dług kredytobiorcy jest wyrażony właśnie we franku szwajcarskim. Wstępnie rata kredytu jest wstępnie wyliczana w obcej walucie, po czym w dniu płacenia raty następuje przeliczenie jej na złote na podstawie kursu sprzedaży z tabeli kursowej banku. Indeksacja polega więc na uzależnieniu kapitału kredytu oraz raty kredytowej od mierników wartości ustalanych jednostronnie przez Bank przez co kredytobiorca jest zmuszony do oddania na rzecz banku wyższej kwoty kapitału, niż w rzeczywistości otrzymał po uruchomieniu kredytu, co jednocześnie przekłada się na wysokość jego zadłużenia, które stale rośnie pomimo regularnie spłacanych zobowiązań.
Kredyt denominowany jest udzielany i wypłacany w złotówkach a jego wartość lub równowartość w umowie określona jest w walucie obcej i uruchamiana w polskim złotym po przyjętym kursie (zazwyczaj po kursie sprzedaży z tabeli banku). Wysokość rat jest natomiast ustalana w walucie obcej, a ich spłata następuje w złotych, po przeliczeniu po kursie wymiany walut na dzień spłaty (zazwyczaj po kursie zakupu z tabeli banku), lub bezpośrednio w walucie obcej. Ten skomplikowany mechanizm powoduje, że kredytobiorca ma problem z precyzyjnym określeniem kwoty kredyt. Ponadto, kredytobiorca nie wie, po jakim kursie zostanie przeliczona kwota zobowiązania na złotówki i nie zna ostatecznej kwoty zaciąganego kredytu.
Niemal wszystkie umowy kredytu indeksowanego i denominowanego nie posługują się jednym miernikiem wartości dla określania wysokości zobowiązań zarówno banku, jak i kredytobiorcy, lecz stosują dwa różne mierniki. Bank swoje zobowiązania przelicza według kursu kupna waluty obcej, a więc kursu niższego od kursu średniego, natomiast zobowiązania kredytobiorcy przeliczane są według kursu sprzedaży, a więc kursu wyższego. Zastosowanie tych podwójnych klauzul waloryzacyjnych prowadzi do osiągnięcia znacznych zysków przez bank kosztem kredytobiorcy. Nie ulega więc wątpliwości, że klauzule waloryzacyjne stanowią nieuczciwe postanowienie umowne i nie wiążą konsumentów zgodnie z art. 385¹ k.c.
Poprowadzę Twoją sprawę o kredyt frankowy
Warto sprawdzić czy nie jesteś jednym z kredytobiorców, którzy mierzą się z tym problemem, a Twoja umowa obarczona jest klauzulami abuzywnymi. Szerokie i ugruntowane orzecznictwo krajowe jak i europejskie daje solidne podstawy do kwestionowania nieuczciwych postanowień umownych, stanowiąc jednocześnie szansę na uwolnienie się od zobowiązania kredytowego.
Pomoc prawna obejmuje: reprezentacje kredytobiorców w postępowaniach o unieważnienie umowy kredytu, w sprawach z powództwa banku o zwrot kapitału, czy zapłatę zaległych rat kredytu. Oprócz tego, możliwa jest analiza proponowanej przez bank ugody, jak również reprezentacja w negocjacjach z bankiem.
Napisz do mnie lub zadzwoń i umów się na darmową konsultację. Wspólnie ustalimy dalsze kroki i wynagrodzenie.
Zadzwoń
Napisz
